http://blog.lostbodies.gr/ το blog των lostbodies http://blog.lostbodies.gr/favicon.png http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2034 2009-09-24 θάνος
Η μητέρα του Νέρωνα Αγριππίνα δολοφόνησε τον αυτοκράτορα Κλαύδιο (54 μ.Χ.) με δηλητηριασμένα μανιτάρια. Αμέσως μετά το θάνατό του ο Κλαύδιος αναγορεύτηκε από τη σύγκλητο σε Θεό. Από τότε οι Ρωμαίοι το συγκεκριμένο πιάτο το ονόμασαν : «Θεϊκή τροφή».]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2033 2009-09-24 θάνος
Η αμφιβολία είναι το πρώτο βήμα στο δρόμο της φιλοσοφίας.

Ντιντερό
]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2032 2009-09-24 θάνος
Δύο αντίθετα πράγματα μας γοητεύουν το ίδιο : η συνήθεια και το καινούργιο.

Jean De La Bruyere
]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2031 2009-09-24 θάνος
Όποιος έχει καταλάβει το ρόλο του στη ζωή, ψάχνει εγκαίρως για σωσία.

Stanislaw Jerzy Lec
]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2030 2009-09-24 θάνος
Από την ελευθερία δεν μπορείς να κόψεις ούτε ένα κομματάκι, γιατί αμέσως όλη η ελευθερία συγκεντρώνεται μέσα σ' αυτό το κομματάκι.

Mikhail Alexandrovich Bakunin

]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2029 2009-09-23 θάνος
Ένα καλά περιγραμμένο συναίσθημα είναι ένα συναίσθημα ακρωτηριασμένο.

Paul Valery



]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2028 2009-09-23 θάνος
Η τάξη του ξενοδοχείου ήταν απόλυτη, μέχρι και οι κατσαρίδες έπρεπε να έχουν γραμμένο στη πλάτη τους το νούμερο του δωματίου.

Julio Cortasar



]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2027 2009-09-22 θάνος
Οι τελευταίες λέξεις του Ιησού στον σταυρό «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» δεν μοιάζουν λέξεις ενός ανθρώπου που τις είχε σχεδιάσει. Δεν χρειάζεται να είσαι Σέρλοκ Χολμς για να καταλάβεις ότι κάτι πάει στραβά εδώ.

Ντόναλντ Μόργκαν


]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2026 2009-09-22 θάνος
Ούτε φωνή ούτε ακρόαση.

Βασιλέων Α’

]]> http://blog.lostbodies.gr/index.php?id=2025 2009-09-22 θάνος
Από τον πρώτο αιώνα οι Ρωμαίοι είχαν κατακλυστεί από προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Όσοι φοβόντουσαν το μάτιασμα στη Ρώμη κατέφευγαν στις μάγισσες, για να τους ξορκίσουν. Ο πλέον φημισμένος και αποτελεσματικός τρόπος ήταν με γυμνασμένους ψύλλους, που πηδούσαν γύρω από ένα πιάτο με νερό. Εάν ο ψύλλος έπεφτε μέσα και πνιγόταν, τότε αυτός που τον μάτιασε ήταν εχθρός, εάν όχι τότε το μάτιασμα ήταν από φίλο και θα περνούσε γρήγορα. Κάποτε μια μάγισσα υπέδειξε σ’έναν πελάτη της το όνομα από ένα εχθρό που τον είχε ματιάσει και εκείνος πήγε και τον βρήκε και τον σκότωσε. Έτσι άρχισε μια φοβερή βεντέτα ανάμεσα σε δύο οικογένειες που κράτησε πολλά χρόνια και είχε πολλά θύματα. Από εκεί βγήκε η παροιμιακή φράση : “Για ψύλλου πήδημα”.


]]>